و از دلايل وى آن است كه مىنمايدتان برق ترس مسافران را ، و اميد مقيمان را . ( سورهء 30 / آيهء 24 ) . و گمان برند كه به غلط نهاده شده است ، از بهر [ ردّ ] امانت را بازآيند . ( سورهء 12 / آيهء 62 ) در اين تفسير انواع صفت‌ها به كار رفته است كه به بعضى از آنها اشاره مىكنيم : 1 - بعضى از كلمات را با اضافه كردن « با » يا « به » در اول آنها صفت درست كرده است : با برّ ( - نيكوكار ) ، با حرقت ( - سوزان ) ، با اشتعال ( - شعله‌ور ) ، با تهويل ( - هولناك ) . اما گاهى اين « با » يا « به » از اول صفت ساقط شده است مانند : عدل ( - عادل ) : ابراهيم خليل همه را مقتدا بود ، فرمان‌بردار پادشا بود ، راست و عدل و پارسا بود . ( سورهء 16 / آيهء 120 ) صواب‌تر ( - باصواب‌تر ) : اين مر شما را صواب‌تر و با ثواب‌تر ؛ و خداى تعالى دانا است ، و نادانى صفت شماست . ( سورهء 2 / آيهء 232 ) . اتفاق ( - با اتفاق ) : مردان و زنان بانفاق ، بعضى از بعضىاند همه بيك جا بر آزار مخلصان اتفاق . ( سورهء 9 / آيهء 67 ) . كه اين نوع صفت از دو حال خارج نيست : يا اينكه در اثر كثرت استعمال ، « با » از اول آنها افتاده است ، يا اينكه از اين نوع كلمات ارادهء صفت شده است از قبيل زيد عدل كه بمعنى زيد عادل است ؛ براى شرح بيشتر رجوع شود به راهنماى كتاب مقالهء اينجانب ( فروردين 1351 ، شماره 1 و 2 ، سال پانزدهم ، ص 49 ) . 2 - مطابقهء صفت با موصوف : اى بندگان گروندگان من ، فراخ است جهان من . ( سورهء 29 / آيهء 56 ) و از دلايل وى آنست كه فرستد بادهاى بشارت دهندگان . ( سورهء 30 / آيهء 46 ) بخش واژگان واژه‌ها و تركيباتى كه در اين تفسير به كار رفته نشانگر غناء زبان و گسترش فرهنگ و